De rouw van Karin

Als ik daar toch kon komen
op die splitsing
van jouw pad
en mijn pad.

Die plek in de tijd
waar jij niet meer ouder werd
en voor mij alles stil bleef staan.

Langzaam verdween je
uit het zicht van anderen
terwijl ik je nog zo goed zag
je bijna voelen kon.

Ik ben ouder nu
dan jij hier lang geleden was
of eigenlijk gister pas.

De tijd staat vast, maar ik weet
dat uren dagen kunnen zijn
en weken minuten.

Als ik daar toch kon komen
op die splitsing
van jouw tijd
en mijn tijd.

Dan zou ik je weer vinden.

Ook meedoen aan dit project?

Klik voor meer info.

De rouw van Roline

Hier begon ik van je te houden
in dit ziekenhuis
pratend naast je bed.

Over vakanties, muziek
een gezin.

Buiten klom ik op een bankje
en zwaaide naar je
zwevend boven de grond.

Het bankje is nu verdwenen.

Ik zwaai een laatste keer
met mijn voeten terug
op de harde grond.

Te laag om je nog
te kunnen zien.

Ik ben je verloren
op de plek
waar ik je vond.

Maar mijn hart
bewaart
voor altijd
het jouwe.