Rouw

Wat mij fascineert is dat de dood mij nooit zo trof. Er gaan iedere dag veel mensen dood en dat wist ik wel, maar dat raakte mij niet direct. Pas toen mijn moeder overleed, kwam het dichtbij. Al had ik er op de een of andere manier wel vrede mee. Ze was in de tachtig en had al zeven jaar Alzheimer. We hadden eigenlijk al afscheid genomen van de vrouw die ze ooit was. Maar mijn vader mist haar gezelschap, ondanks dat het zorgen voor zijn zieke vrouw zwaar was, haar laatste jaren. Voor mij is het anders dan voor hem. 

Toen overleed mijn vriendin Marieke. Haar dood raakte mij op een manier die ik niet van te voren had kunnen bedenken. Ik kreeg gevoelens die ik nog nooit gehad had. Ik kon (en kan) nauwelijks bevatten dat Marieke er nooit meer zal zijn, dat ik haar nooit meer kan spreken. De eenzaamheid van thuiskomen in een leeg huis. Het gebrek aan motivatie om verder te gaan. Alles zelf op moeten lossen (wat niet echt waar is, maar in en rond huis voelt het wel vaak zo). Marieke zien fietsen langs het kanaal en meteen beseffen dat dat niet kan. 

De rouw om Marieke was voor mij een alles omvattend, diep van binnen wonend, gevoel. Onmacht, duisternis, teleurstelling, woede, verslagenheid. Woorden die misschien in de buurt komen van dat gevoel. Alles tegelijk. 

Hoe kon het dat ik dat niet wist. Dat veel mensen het niet weten. Dat je het pas weet als je het meemaakt.

Hoewel het waarschijnlijk moeilijk is om het gevoel zelf vast te leggen in woorden en beeld, hoop ik op glimpjes daarvan. Ik zou graag mensen willen fotograferen die in rouw zijn. Om te proberen aan de buitenwereld te laten zien hoe dat voor mensen is; rouwen, proberen om te gaan met al die gevoelens. 

En rouw hoeft niet alleen over de dood te gaan, het kan ook over verlaten of kwijtraken gaan (je gezondheid, je huis, je werk etc.). 

Daar wil ik naar op zoek, het diepe gevoel van rouw dat door iets ingrijpends in je leven veroorzaakt wordt. Het gevoel dat je nog nooit gevoeld hebt. En daar een foto van maken met een gedichtje erbij. 

Ik had het idee voor dit project al een tijdje, maar ik durfde er niets mee te doen. Met mijn eerdere project over kwetsbaarheid, had ik gemerkt dat de ontmoetingen vaak mooie gesprekken met zich mee brachten. Dat is goed natuurlijk, maar ik was bang dat ik dat niet aan zou kunnen, door mijn eigen rouw.

Afgelopen jaar ging het beter met mij en ben ik toch voorzichtig met dit project gestart. In oktober nam het een vlucht doordat mijn oproep op Facebook opeens veel gedeeld werd en ondertussen heb ik enkele tientallen mensen gefotografeerd. Het is erg fijn om te doen. Ik heb mooie gesprekken en ontmoetingen en daarom wil ik ook nog een tijdje verder gaan. Dus vandaar deze oproep.

 

Een overzicht: 

Ik zoek mensen in rouw die zich willen laten fotograferen. Die samen met mij op zoek willen naar een foto die past bij dat gevoel. Hier vindt je de tot nu toe gefotografeerde mensen: https://www.ronalddejongfotografie.nl/rouw/ 

In eerste instantie zoek ik mensen die in Noord-Holland wonen om de eenvoudige reden dat mijn budget beperkt is, dus ik wil het reizen binnen de perken houden. Maar ik heb gemerkt dat ik toch wel wat vaker de provinciegrens overschrijd. Dat doe ik dan vooral als zich mensen van vrij ver weg melden. We spreken dan af ergens in het midden tussen onze respectievelijke woonplaatsen. Ik woon vlak bij Alkmaar overigens. Tevens heb ik een donatiemogelijkheid op mijn site gezet voor mensen die mij willen steunen in het maken van mijn project.

Je gaat geheel vrijwillig op de foto. Ik betaal er niet voor. Maar je krijgt wel de door mij geselecteerde foto in digitale vorm. Nadat je foto en gedichtgezien hebt vraag ik je toestemming voor het gebruik ervan. Gebruik houdt in dat ik de geselecteerde foto kan gebruiken voor plaatsing op mijn website, of als de kans zich voordoet in gedrukte media of bij een expositie. Ik zal altijd respectvol omgaan met de beelden en dat vraag ik ook van jou. Ik vraag toestemming nadat je de foto en het gedicht gezien hebt omdat ik graag van je hoor of je, op dat moment, nog steeds mee wilt doen . Ik vraag wel van te voren van je dat je de intentie hebt om die toestemming te verlenen. 

Mocht er meer zijn dan bespreken we dat per mail. Aanmelden gaat ook per mail. Klik op de link hieronder. 

Aanmelden

Tot nu toe heb ik één man gefotografeerd die zijn rouw durfde te laten zien. Dit lijkt mij niet geheel in overeenstemming met de werkelijkheid. Dus ik hoop dat zich ook een aantal mannen aanmelden.

 

Om mijn rouw ‘draagbaar’ te maken voor mijzelf, ben ik tijdens Marieke’s ziekte gedichten gaan schrijven en direct na haar dood ben ik aan haar gerichte brieven gaan schrijven. Beide vind je op deze website: Brieven aan Mariek. 

Mijn project over kwetsbaarheid vind je hier: Kwetsbaar. 

De gedichten, brieven en foto’s die je via deze twee linkjes vindt vertellen ook veel over wie ik ben. Ik voeg ze bij deze oproep omdat het je misschien helpt om je door een vreemde (als je mij niet kent) te laten fotograferen voor zo’n pittig onderwerp. 

Alvast bedankt voor het lezen van deze oproep. Wie weet treffen we elkaar binnenkort. 

Ronald de Jong