Lieve mam

Lieve mam,

Ik zeg het nog maar even,
want je bent het misschien
vergeten.
Dinsdag ben je gevallen
op je hoofd.
Een zwelling van buiten
maar ook één van
binnen.
Je bent niet meer wie
je maandag
was.
Je kunt niet meer wat
je maandag nog
kon.
al was dat nog
zo weinig
het lijkt nu
heel veel.

Misschien zie je
binnenkort weer een
straaltje licht
in de duisternis
en verwarring
van nu,
een kans
om je nog een keer
op te richten
in dit leven
als je
nog
wilt.

Laat me alsjeblieft
gaan, zei je gisteren nog.
Maar misschien
ben jij het
die ons moet
laten gaan als
je geen strohalm
meer ziet.
We hebben je
zo lief
maar ons hart
breekt iedere dag
weer
om jou,
die prachtige
lieve
zelfstandige
vrouw
bijna apatisch
in die stoel
te zien
zitten.
Afhankelijk van
andermans
handen.

Het breekt ons
hart aan
stukken
en dat komt nooit
meer helemaal
goed.
Maar dat geeft niet
want je bent
ons verdriet
meer dan
waard.

 

Volgende>>

Dora009

 

Dora008

 

Dora007

 

Dora006

 

Dora005

 

Dora004

 

Dora003