De bruidsmodezaak ben ik nauwelijks uit of ik loop alweer met de aanstaande bruidegom en zijn moeder een herenmodezaak binnen. We treffen daar een ruim assortiment aan kostuums. Frank, de bruidegom in kwestie, is op zoek naar een pak. Voor het eerst in zijn leven. En een pak is nog niet eens zo makkelijk, merkt hij nu.

Als een jasje drie knopen heeft, maak je er twee vast. Als een jasje twee knopen heeft dan maak je er één vast. Eigenlijk maakt het niet uit hoeveel knopen een jasje heeft, als je de onderste maar los laat. Waarom, willen we dan ook wel weten. Om makkelijker te kunnen zitten, vertelt de pakkenverkoopster, en waarschijnlijk komt het zelfs uit de tijd dat er veel paard gereden werd waarbij je door dat losse knoopje makkelijker kon opstijgen. Dus we laten nu een knoopje los wegens het paardrijden van een eeuw geleden. Best conservatief, die pakkenwereld. Maar goed, ik heb zelf ook nog nooit een pak gehad dus wat weet ik ervan.

Maar gebrek aan kennis weerhoud mij er niet van om tussen het fotograferen door rustig mijn mening te geven als Frank erom vraagt. Na de koffie en de eerste paar jasjes komt Martijn binnen. Hij is een zwager van Frank. Zijn expertise betreffende pakken blijft ook in het midden maar al met al komt het doel, Frank een mooi pak laten kopen, toch dichterbij. Frank zijn moeder heeft natuurlijk de beslissende stem, dat weten we allemaal. Er moet nogal wat knopen doorgehakt worden. Allereerst de kleur van het pak. Lichtblauw, middelblauw of donkerblauw. Misschien zelfs wel zwart of glimmend grijs. Welk overhemd. Wel of geen gilet. Wat voor kleur gilet. Verschillende voor- en achterkant gilet. Gladde gilet. Bewerkte gilet. Welke stropdas qua kleur en structuur. Een halve Windsor knoop, een enkele, een dubbele of een driedubbele Windsor met schroef misschien?

Oh ja, en bij een gilet blijven alle knopen dicht, ook als je gaat zitten of paardrijden. Witte schoenen of bruine schoenen met daar weer een bijpassende riem bij. Als het pochet en de manchetknopen ter sprake komen ga ik ervandoor want ik heb meer dan genoeg foto’s. Een goed excuus.

Nog één ding. Wij vinden allemaal het decoratieve element op één van de jasjes mooi (zie foto). Het blijkt een rijgdraadje te zijn dat daar niet blijft zitten. Dit vat wel zo ongeveer onze kennis qua pakken samen lijkt mij. Maar Deborah, het komt toch goed hoor, let maar op!

 

Hoe het de bruid verging met het passen van haar jurk lees je hier

Hoe Deborah en Frank in ondertrouw gingen lees je hier

Hoe Deborah en Frank een kijkje namen op de trouwlocatie lees je hier