Jouw leven

Op maandag 20 oktober overleed mijn moeder. Ze is 82 jaar geworden.
Hieronder staat het gedicht dat ik voorlas bij haar crematie.

Jouw leven

Soms zit ik bij je
en vergeet ik wie je bent
of wie je was
dan zie ik alleen nog maar
die vrouw
die veel hetzelfde vraagt
die veel hetzelfde zegt
en dat is niet erg
want ik hou veel
hetzelfde
van jou.

Maar ik wil niet vergeten
wie je bent
wie je was vooral
Mijn moeder die
op haar solex
rondreed.
Mij naar de kleuterschool
bracht.
We vielen samen
door de gladheid
in de bocht bij
Harry, de kapper.
Helmen bestonden
nog niet.
We overleefden
het toch vrij makkelijk
maar je zei:
zullen we dan maar
weer terug naar huis?
Ik was bijna blij
te zijn gevallen
want de kleuterschool
was niet mijn favoriete
bestemming.

Als ik bij je zit
dan noem je altijd
je vader.
Die lieve man waar
je zo van hield.
Je mist hem nog steeds
en vind het soms moeilijk
te geloven
dat hij er niet
meer is.
Moeilijk te geloven
dat Ilse en ik
hem zelfs niet gekend
hebben.

Als ik bij je zit
dan dwalen soms
mijn gedachten
net als die van jou
naar vroeger
naar die keer aan
de waterkant.
Ik in een rubberboot
jij met handtas op
de wal, want zo noem
je dat
als je vaart.
De handtas moest
mee in de boot
maar viel in het water
met jou en mij
erbij.
Dat was leuk,
achteraf.

Als ik bij je zit
en je gaat nog
eens naar de wc
dan denk ik aan die rit
naar Parijs.
Vakantie in Frankrijk
verdeeld in etappes
van 70 km. Omdat je
blaas meer getraind was
op de afstand van
Alkmaar naar
Bergen aan Zee.

Als ik bij je zit
begin je vaak weer
over de Hendrik de Winter.
De school waar je werkte.
Je denkt zelfs wel eens
dat je er nog zit.
Zo veel heb je van die tijd
genoten.
Je deed de administratie
maar speelde meestal
plaatsvervangend
directeur en daarin
was je eigenlijk
best wel goed.
Want weet je nog
dat ze er op het stadhuis
toch wel van opkeken
toen jij zei daar
niet te vertrekken
voordat de salarissen
eindelijk eens juist
uitbetaald zouden worden.
Je meende het en dat
werd daar begrepen
die keer.
Want naast lief
was je ook
vastbesloten.

Als ik bij je zit
hoor ik nog steeds de
verhalen die
je vertelde toen je in een
functiewaarderingscommissie
zat met twee
geestige heren.
Je kon zo genieten
van het werken met
deze leuke mannen
dat je altijd weer vol
mooie verhalen
thuiskwam na
zo’n dag.

Als ik soms bij je zit
in de stoel bij het raam
dan vraag je wel eens
hoe het gaat
of ik nog wat
nodig heb zoals
geld misschien.
Dat ik meteen naar jou
moet komen
want je kunt me
altijd helpen
zeg je dan.
En je hebt niet alleen mij
altijd geholpen
maar je was er
voor iedereen
die je mocht.
Je hielp mensen
aan een baan,
aan een huis
je had een geweldig
netwerk met
vrienden en
kennissen
die jou graag
een plezier wilden
doen.

Als ik bij je zit
vertel ik je wel eens
van tien jaar geleden
in Amerika. Bijna vier
weken waren we daar
op reis.
Je genoot zo
van alle autoritten
door dat grote
land.
En ik genoot zo
van jouw genieten.
En ik geniet er nu
nog van dat je wel wat
ouder werd maar dat je
geest toen nog jong
genoeg was
om alles
heerlijk te
beleven.

Als ik bij je zit dan mis ik de
gesprekken die we hadden.
Die mis ik eigenlijk het
allermeest en dat komt nu
zeker niet meer terug,
ben ik bang.
Maar ik zal in gedachten
nog een hele tijd
tegen je
praten.

En als ik weer bij je zit
in het verleden
van mijn hoofd
dan zal ik je stem
blijven horen
als je vertelt
over alles
wat wij samen
hebben beleefd.

Het is mooi geweest mam!

 

<<Vorige

Dora Meijer_RonalddeJongfotografie002
Dora Meijer_RonalddeJongfotografie019 Dora Meijer_RonalddeJongfotografie018 Dora Meijer_RonalddeJongfotografie017
Dora Meijer_RonalddeJongfotografie015
Dora Meijer_RonalddeJongfotografie013 Dora Meijer_RonalddeJongfotografie012
Dora Meijer_RonalddeJongfotografie009 Dora Meijer_RonalddeJongfotografie008 Dora Meijer_RonalddeJongfotografie007

 

 

 

Je kunt de foto’s groter zien door er op te klikken.