Een mailtje van Frank om te vertellen dat Deborah en hij die avond in ondertrouw gaan. Hij vraagt zich af of dit nog iets is voor mijn project. Tja, weet ik eigenlijk niet maar laten we het maar doen. Ik ben daar nog nooit bij geweest. Dus even vroeg avondeten en om kwart over zes richting de Goorn. Via diverse polderwegen en een wegomlegging sta ik op tijd geparkeerd bij het stadhuis. Leve de GPS.

Ik wacht in de auto tot ik Deborah en Frank zie verschijnen. Ze lopen precies op de afgesproken tijd het stadhuis binnen. Ik moet er snel achteraan want ze hebben al een flinke voorsprong als ze mijn blikveld inlopen. Maar in het stadhuis ben ik snel bij hen. Ze melden zich aan de balie voor hun afspraak. Ze moeten even wachten tot de mensen voor hun klaar zijn. Dat duurt geen vijf minuten. Eigenlijk iets te kort zelfs omdat we net middenin een gesprek zitten. Maar ondertrouw gaat voor natuurlijk.
We worden uitgenodigd in een kamer zonder ramen. Er hangt een vrolijk schilderij aan de ene muur, om er nog iets van te maken en er staat een enorm schilderij tegen de andere muur, met de rug naar de kamer, om weer wat afbreuk aan de sfeer te doen.

In ondertrouw gaan is een aaneenschakeling van formaliteiten. Welke naam gaat de aanstaande bruid bijvoorbeeld voeren? Ze vragen niet aan de bruidegom welke naam hij wil houden of aannemen. Deborah moet een handtekening zetten voor haar keuze. Zijn er nog vragen? Frank, praktisch als hij is, vraagt waar ze de auto moeten parkeren tijdens het trouwen. Deze vraag had de dame niet verwacht en ze moet het antwoord schuldig blijven. Achter de Deen supermarkt kan in het in ieder geval maar misschien mag de trouwauto voor het oude Raadhuis blijven staan. Frank moet voor de zekerheid met iemand anders overleggen. Tja, achter de Deen parkeren en dan naar het Raadhuis lopen is niet zo romantisch natuurlijk. Misschien is voor de deur parkeren wel een boete waard. Ze zullen die auto toch niet meteen wegslepen?

Terug naar het in ondertrouw gaan. Deborah en Frank ondertekenen beiden een formulier om de ondertrouw te bezegelen. Hierna worden ze gefeliciteerd en mogen ze elkaar kussen. Omdat ik nog nooit bij een ondertrouw ceremonie/formaliteit aanwezig ben geweest overviel mij dat. Ik was te laat voor een knappe foto hiervan. Oeps. Op de trouwerij zelf laat ik mij niet verrassen, bij de woorden ‘ik verklaar u …’ begin ik foto’s te maken.

De dame van de gemeente vraagt of ze nog iets bijzonders gaan doen om het te vieren vanavond. Ze hebben er over gedacht maar ze zijn al drie keer uit eten geweest deze week dus dat maar niet. En Frank heeft zijn wekelijkse filmavondje met vrienden waar hij eigenlijk wel gewoon heen wil. ‘Business as usual’ dus. En gelijk hebben ze. Het is natuurlijk bijzonder om in ondertrouw te gaan omdat het bij het trouwen hoort en het hele gebeuren weer wat echter maakt. Maar het in ondertrouw gaan zelf lijkt vooral een formaliteit, zoals een nieuw paspoort ophalen.

 

Ronald de Jong fotografie Deborah en Frank Ondertrouw-2990

 

Hoe het de bruidegom verging met het passen van zijn pak lees je hier

Hoe het de bruid verging met het passen van haar jurk lees je hier

Hoe Deborah en Frank een kijkje namen op de trouwlocatie lees je hier